.:: BALYEMEZ.COM ::. Şiir - Türkiye'nin En Kolay Şiir Okuma Sitesi

Bir insan, bazen bir korku kuyusuna düşer ve çırpındıkça çaresizce hiç çıkamayacağını zanneder. Bir eski aşk, bilinmeyen bir gelecek veya geçim sıkıntı ne fark eder. En cesurlarının bile yüreği titrer. Hem de öyle bir titrer ki, kalp atışları duyulmaz bir hale girer.

Artık yalan olur dudaklarda ki o cesaret hikayeleri, o dev gibi yıkılmayan adamlar, yenik düşerler o narin bilekli, kesin bakışlı gözlere...

Aşılamaz sanırlar o korku kuyularının dar duvarlarını, ya etrafı yıkıp dökerler, ya göz yaşlarını. Çaresiz olur her bir taş ardı sıra ve biçare kalır bedenler. Bitkin düşer çare arayan gönüller...

Bazen bir insanı korku sarar. Sımsıkı okuduğu kitapta ki aşka yanar ya da kendi aşkının hüzünlü sonuna. Bir kaç sayfa daha çeviremez korkusundan, bırakır elinden. Aslında bir roman kahramanı olur hayallerinin içinde ama o zalim anılar hep bir uçurumdan atar o çok sevdiği vefasız sevgiliyi...

Kapatır vücudunun yaşama bağlayan tüm devrelerini, "yalandır bunlar yalan" diye geçirir içinden. Sessizce ve arsızca kayar bir acı ırmağına gönlünün ezilmiş perişan ucu. Ne kadar aldatsa kendini bu zavallı adam, dirense de gözyaşlarına dökmemecesine ve hırsından bir bir patlasa da duvarlarda yumrukları, boşa döner dünya, nafile olur çabalar, unutamaz sevgilinin sonradan yalan olan sevgisini...

Bir kağıt alır eline, ucu tükenmiş bir kalem, benim gibi bir bir tırmanır bu kuyudan ama yine de çıkamaz bu sefil aşkn büyüsünden.
(Tbp. Tğmn Yaşar Çakıcı)

Ahmet BALYEMEZ…
12/06/2008
Merkez / AĞRI

Adın Batsın	Sen Vurdunda Ben Ölmedim mi?
Yüreğime bir gül çizdim kanlı yaş ile Yaktın beni küle döndüm dumana döndüm Nasıl edem nere gidem dertli baş ile Bilemedim teli kırık kemana döndüm Canım aldın, can evimden vurdun ya sende Küstüm sana, faydası yok, geri dönsen de Sen de vefasız çıktın, sende hayırsız çıktın Sen de vicdansız çıktın adın batsın Zaman ola devran döne sen de çekesin Yitiresin umudunu heder olasın Başka düşe kahrolasın candan bıkasın Ömrün boyu bir kez olsun gülmeyesin Sen ki beni rezil ettin yedi cihanda Yalan oldum talan oldum senin sayende Sende vefasız çıktın, sende hayırsız çıktın Sen de vicdansız çıktın adın batsın Beni özleyince bir nehir yatağını bulsun Kor düşsün dağlarına, ceylanlar suya insin Sesime bakıpta ağlıyorum sanma Seni özleyince böyle olsun birazda Ayrılıversin yaprak dalından insan sevdiğinden ayrılıversin Kan damarımdan can pazarından Adam baharından ayrılıversin Dağda dört mevsim erimeyen kar varya Yokluğum öyle erimesin Sende vefasız çıktın, sende hayırsız çıktın Sen de vicdansız çıktın adın batsın Adın Batsın	Yoklugunda ne atesleri hasretimle yaktim da Bir seni yakamadim, beni yaktigin gibi Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni Sense araya korkular koydun. Yasaklar koydun... Simdi nerdesin diye sakin sorma Sen çagirdin da ben gelmedim mi? Sen varken darilmazdim çiçeksiz baharlara, Yagmurlu havalara... Bu kasvetli aksamlara Sen varken Bakip içlenmezdim tren istasyonlarina Otobüs duraklarina... Sen varken ayrilanlara aglamazdim... Yikilmazdim biten sevdalarin ardindan Gidenlere küsmezdim Kalanlara acimazdim... Sen varken böyle üsümezdim, titremezdim Masumdum, çocuklar gibi Böyle delirmezdim, küfretmezdim... Hele ölmeyi hiç düsünmezdim. Simdi soruyorum sana Adi sevdaysa bu cehennemin Sen yaktin da ben yanmadim mi? Biliyorsun Bütün acilarina 'yesil isik' yaktim olmadi Bütün korkularina 'arka çiktim' olmadi Daglara merdiven dayadim olmadi Haziranda kar oldum yagdim avuçlarina olmadi Sevdim olmadi, yandim olmadi, taptim olmadi Artik benden pes Bu askin biletini istedigin gibi kes Nasilsa gidiyorsun Biliyorum git... Ama ardinda Aglayan bir çift göz Paramparça bir yürek Ve yikilmis bir dag görmek istemiyorsan Çek silahini, daya sirtima Titrersem namerdim... Sen vurdun da ben ölmedim mi? Ahmet Selçuk Ilkan

Şu anda sitede 1 adet ziyaretçi bulunmaktadır.